بهترین موضوع مجری گری برای برنامه هادر جلسات اسلامی

الهی!

هر چند که ما گنهکاریم، تو غفاری!

هر چند که ما زشت کاریم، تو ستاری!

ملکا!

گنج فضل، تو داری! بی نظیر و بی یاری!

سزد که جفاهای ما در گذاری!

یارب دل پاک و جان آگاهم ده      ××××××  آه شب و گریه ی سحرگاهم ده

 

در راه خود اول ز خودم بی خود کن ×××××× بی خود چو شدم، ز خود به خود راهم ده   

                  

عرض خیر مقدم داریم خدمت یکا یک شما میهمانان گرامی، علماء اعلام و اساتید و فرهیختگان، اندیشمندان و فرهنگیان و طلاب مؤمن و مجاهد و سایر اقشار شرکت کننده در جلسه، قدم رنجه فرمودید و افتخار حضور بخشیدید.

ای دوستان خوش آمدید    ×××         در بوستان خوش آمدید

در مجمع طلاب دین     ×××          خوش آمدید خوش آمدید

مرحبا أهلا و سهلا میهمانان کرام     ×××    پایتان بردیده باد و بر شما صدها سلام

ای مرحبا صد مرحبا أهلا و سهلا مرحبا    ×××   وش آتکگیت، خوش آمد و تبریک بادا بر شما

این همایش بزرگ و با شکوه از جهت تقویت دینداری اقشار مختلف مردم و پایبندی آنان به قرآن و سنت و زنده نگه داشتن ارزش ها و شعائر اسلام و فضا سازی مناسب برای تحقق اهداف حوزه های علمیه و تجلیل و تکریم از فارغ التحصیلان و حافظان کلام الله مجید بر گزار گردیده است.

سزا ست که سر آغاز برنامه های این همایش مقدس و نورانی را با تلاوت آیات طلایی از کلام پاک پروردگار، که قانون اساسی الهی است اختصاص دهیم با صدای دلنشینن قاری بزرگوا ر ..............

 

 

قرآن کتاب جلاء و خلوص نفوس است، شفاء قلوب و در مان دردها ست، یاد محبوب و پیغام الهی است.

سراسر همه تن به کشتن دهیم    ×××       از آن بِه که قرآن به دشمن دهیم

چو قرآن نباشد، تن من مباد     ×××       بدین بوم وَبَر ، زنده یک تن مباد

دلش روشن از نور امان بود      ×××        هر آن کس که حامی قرآن بود

با تشکر از قاری محترم که با صوت دلنشین خویش به مجلس ما نور فشاند.

 

خدایا آفریدگان را از هیچ پدید آوردی ، الگویی نداشتی تا به کار بری و نه مقیاسی از آفریننده ای پیش از خود، تا بدان دستور کار کنی و آفریدگان اعتراف دارند بدین حقیقت که سراسر نا توان و فقیراند و نیازمند و حقیر؛ و اوست که بر آنان رحمت آرد و به قدرت خود بر پایشان دارد. به ما آن نشان داد که دیدیم، به حکم ضرورت آشکار است که این نشانه ها بر شناخت او دلیلی استوار است و در آنچه آفریده، آثار صنعت و نشانه های حکمت او پدیدار است.

ان فی خلق السموات و الارض و اختلاف اللیل و النهار لآیات لاولی الباب

(همانا در خلق آسمانها و زمین و اختلاف شب و روز آیاتی ست برای صاحبان عقل).

آیت توحید بینم بر درو دیوارها       ×××    آسمانها ، کهکشانها، ثابت و سیاره ها

شاهدانی بر وجود خالق یکتای خویش    ×××   بحر و برها، دره ها، دریاچه ها و کوهسارها

چنانچه هر چه آفریده او را برهانی ست و بر قدرت و حکمت او نشانی ، گرچه آفریده ای باشد خاموش بر تدبیر او گویا ست (کل قد علم صلاته و تسبیحه)  

آب و خاک و آتش و باد بنده اند      ×××   با من و تو مرده با حق زنده اند

و بر وجود پدید آورنده دلیلی رسا ست اگر به دیده ی دل بنگری بر آنچه از بهشت برایت ستایند، دل بر کنی از آنچه در دنیا ست، هر چند بدی و زیباست ، از خواهشهای نفسانی و خوشی های زندگانی و منظره های آراسته و فکر تو در می ماند در آهنگ و آوای شاخه و برگهای درختان که در کنار نهر های بهشتی ست (أعددتُ للعبادی الصالحین مالا عین رأت و لا أذن سمعت و لا خطر فی قلب بشر) خدای به رحمت خود من و شما را از آنان گرداند که به دل کوشد تا خود را به منزل های نیکوکاران رساند.

سر لوحه دین شناخت اوست و درست شناختن او، باور داشتن او و درست باور داشتن او، یگانه پنداشتن اوست

آفرینش را آغاز کرد و آفریدگان را به یک بار پدید آورد، بی آنکه اندیشه ای بکار برد ، یا از آزمایشی سود برد یا جنبشی پدید آورد یا کسی را به خدمت گمارد یا تعب کار او را گیرد و به استراحت پردازد آیه: ولقد خلقنا السماوات والارض و ما بینها فی ستة ایام و ما مسنا من لغوب

( و به تحقیق که آفریدیم آسمانها و زمین و آنچه را که در میان آنهاست در شش روز و هیچ گونه خستگی و در ماندگی به ما نرسید).

و بدان!!! کسی که گنجینه های آسمان و زمین به دست اوست تو را در دعا رخصت داده و پذیرفتن دعایت را برعهده نهاده آیه: ادعونی استجب لکم.

اگر گناه کردی از توبه ات منع ننموده و در کیفرت شتاب نفرموده و چون بدو باز گردی سر زنشت نکند و ناامیدی را بسی کاری نا شایست از بنده خوانده پس باز آی ای بنده که درِ رحمت او به توبه ات باز است آیه: لا تقنطوا من رحمة الله إن الله یغفر الذنوب جمیعا انه هو الغفور الرحیم.

چون عود نبود چوب بید آوردم  ×××       این روی سیه و موی سفید آوردم

الهی خود فرموده ای که نا امیدی کفر است   ×××    فرمان تو بردم و امید وارم آمدم

آنجا که رسوا شدنت سزا باشد پرده ات را ندرد و بر پذیرفتن تو، بر تو سخت نگیرد و حساب گناهت را نکشیده و از بخشایش نومیدت نگردانیده، بلکه باز گشتت را از گناه نیک شمرده و هر گناهت را یکی گرفته و هر کار نیکت را به ده حساب آورده آیه: مَن جاء بالحسنة فله عشر امثالها و مَن جاء بالسیئة فلا یجزی إلا مثلها و هم لایظلمون.

و درِ باز گشت را برایت باز گذارده و چون بخوانیش آوایت را شنود و چون راز خود را با او در میان نهی آنرا داند پس حاجت خود بدو نمای و آنچه در دل داری پیش او بگشای و از اندوه خویش بدو شکایت کن و خواهی تا غمِ تو را گشاید و در کارها یاریت نماید و از گنجینه های رحمت او آن را خواه که بخشیدنش از جزء او نیاید.

هم اکنون گوش فرا می دهیم به نغمه های بلبلی از بلبلان فارغ التحصیل حوزه ی علمیه عین العلوم

و ایشان کسی نیستند جزء مولانا: محمد اکبر حسین بر

تقاضا می شود که به جایگاه تشریف بیاورند.

ایشان را با صلواتی بر محمد و آل و اصحاب محمد استقبال فرمائید.

 

در دنیای کنونی، شگفتی ها و نشانه هایی از ایمان و دلیری و فداکاری به وجود آمده که مردم از عهده ی توجیه آن بر نمی آیند همان گونه که در گذشته از توجیه و تفسیر فتوحات اسلامی قرن اول عاجز ماندند.

آری !!! امروز نیز ممکن است که اسبها از دریا عبور کنند، درنده گان جنگل را ترک نمایند و آتش به گلستان تبدیل گردد ولی شرط آن است که ایمانی ابراهیمی و پا بر جا به وجود آید

آیه: إن الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا  

می زیبد که حسن ختام این جلسه پر شکوه و نورانی را با مناجاتی از مناجات خواجه عبدالله انصاری به پایان رسانیم.

الهی!

 نه من آنم که ز فیض نگهت چشم پوشم

و نه تو آنی که گدا را ننوازی به نگاهی!

در اگر باز نگردد نروم باز به جائی

پشت به دیوار نشینم ، چون گدائی بر سر راهی

کس بغیر از تو نخواهم، چه خواهی و چه نخواهی

باز کن در، که جزء این خانه مرا نیست پناهی!

الهی!

با خاطری خسته .... دل به تو بسته ... دست از غیر تو شسته .... در انتظار رحمتت نشسته ام!

میدهی کریمی، نمی دهی حکیمی

فراخوانی شاکرم، می رانی صابرم

الهی!

احوالم چنان است که می دانی و      اعمالم چنین است که می بینی

نه پای گریز دارم نه زبان ستیز

الهی!

مشتی خاک را چه شاید و از او چه برآید.

برگرفته از: وبلاگ کودک مظلوم افغان

 

جوان مظلوم افغان...